update rynkowy

Update rynkowy 11.05-15.05: Inflacja w USA zaskakuje, Chiny idą w górę, a rynek ropy wciąż gorący.

Update rynkowy: Inflacja w USA zaskakuje, Chiny idą w górę, a rynek ropy wciąż gorący. Tydzień 11.05-15.05 TL;DR Witajcie w kolejnym rynkowym przeglądzie! Ten tydzień to była prawdziwa jazda bez trzymanki, a główną rolę zagrała, jakżeby inaczej, inflacja. I to nie byle jaka, bo ta amerykańska znów pokazała pazur, zmuszając Fed do bolesnych przemyśleń. Do tego Chiny, mimo globalnych zawirowań, próbują pokazać, że mają się dobrze, a konflikt w Iranie dalej trzyma rynek ropy w szachu, przekładając się na rosnące ceny niemal wszystkiego. No i jeszcze Wielka Brytania z pozytywnym zaskoczeniem PKB. Spójrzmy, co tam się działo i co to wszystko dla nas oznacza. Inflacja w USA: Znowu gorąco! Co się wydarzyło No i stało się. USA dostarczyły nam dane o inflacji, które chyba nikogo nie ucieszyły. Mówię tu o wskaźniku CPI (Consumer Price Index) i PPI (Producer Price Index). Widać, że drożeje nie tylko paliwo (benzyna w kwietniu +15,6%), ale i usługi transportowe (+3,5% m/m w PPI dla marż hurtowych maszyn i urządzeń), usługi mieszkaniowe czy odzież. Czyli ciśnienie inflacyjne rozlewa się szerzej. Oto szybkie porównanie kluczowych danych inflacyjnych z USA: Wskaźnik Okres Wartość bieżąca Poprzednia wartość Oczekiwania rynku Inflacja bazowa CPI m/m Kwiecień 26 0,4% 0,2% (Marzec) 0,3% Inflacja bazowa CPI r/r Kwiecień 26 2,8% 2,6% (Marzec) 2,7% Inflacja CPI r/r (całk.) Kwiecień 26 3,8% 3,3% (Marzec) – Inflacja PPI m/m Kwiecień 26 1,4% 0,7% (Marzec) 0,5% Inflacja PPI r/r (całk.) Kwiecień 26 6,0% 4,3% (Marzec) 4,9% Reakcja polityczna Austan Goolsbee, prezes Fed z Chicago, nie owijał w bawełnę. Powiedział, że najnowsze dane o inflacji były „nieoczekiwanie rozczarowujące”. Podkreślił, że inflacja „idzie w złym kierunku, i to nie tylko w kwestiach związanych z ropą czy taryfami”. Szczególnie martwi go sektor usług. Czyli w Fedzie nastroje raczej kwaśne, bo cel 2% ucieka. W tle mamy też zmiany na szczytach Fed – Jerome Powell kończy kadencję, a jego następcą ma zostać Kevin Warsh, co może wprowadzić pewną niepewność co do przyszłej polityki. Reakcja rynków Rynki zareagowały błyskawicznie i boleśnie. Rentowność 10-letnich obligacji USA (US 10Y Treasury Yield) Źródło: Trading Economics, maj 2026 Komentarz No i masz! Znowu inflacja pokazała, kto tu rządzi. Te dane z USA to zimny prysznic dla tych, którzy liczyli na szybkie obniżki stóp. Fed ma teraz twardy orzech do zgryzienia. Z jednej strony, rynek pracy jest stabilny, a z drugiej inflacja rośnie. To nie jest ta sytuacja, w której bank centralny czuje się komfortowo. Co to oznacza dla gospodarki? Wyższe i dłużej utrzymujące się stopy procentowe to droższy kredyt dla firm i konsumentów. To może spowolnić inwestycje, schłodzić rynek nieruchomości i ogólnie zadziałać hamująco na wzrost gospodarczy. Z drugiej strony, Fed nie może zignorować inflacji. Wygląda na to, że wojna w Iranie i wynikające z niej drogie paliwa to kluczowy czynnik, który rozlewa się na całą gospodarkę. Dla rynków? Scenariusze: Zaskoczenia inflacyjne w USA (Kwiecień 2026) – Oczekiwania vs. Rzeczywistość Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych ze źródeł Chiny: Przemysł rośnie, inflacja też, ale nie wszędzie Co się wydarzyło Z Chin docierają mieszane, ale ogólnie pozytywne sygnały. Reakcja polityczna Chiny, choć nie są tak transparentne jak USA, podejmują kroki. W kwietniu 2026 władze ograniczyły podwyżki cen paliw dla konsumentów, aby złagodzić wpływ globalnych wzrostów cen ropy. To jasny sygnał, że Pekin stara się chronić swoje gospodarstwo domowe i biznesy przed zewnętrznymi szokami. W kontekście szerszej polityki, odbył się szczyt Trump-Xi w Pekinie. Trump zasugerował, że Xi „spodobał się pomysł” kupowania więcej amerykańskiej ropy, ale oficjalny komunikat Chin nie wspominał o energii. Rozmowy dotyczyły też szerzej relacji handlowych i kwestii Tajwanu. Trump nie chciał jasno zadeklarować obrony Tajwanu, co z punktu widzenia Xi jest „najważniejszą kwestią”. Reakcja rynków Produkcja Przemysłowa w Chinach r/r (Marzec 2026) Źródło: National Bureau of Statistics of China, Trading Economics Komentarz Chiny to taka zagadka – z jednej strony, produkcja przemysłowa trzyma się mocno, co jest super, bo pokazuje, że fabryki pracują. Z drugiej, inflacja przyspiesza, ale tu jest haczyk: to głównie przez drożejący transport i energię, czyli skutki wojny w Iranie. Ceny żywności, a zwłaszcza wieprzowiny, spadają, co jest typowe dla kraju, gdzie ten sektor ma duży udział w koszyku inflacyjnym. To pokazuje, że popyt wewnętrzny może nie być aż tak mocny, jakby chcieli. Co to oznacza dla gospodarki? Stabilna produkcja przemysłowa to dobra wiadomość dla globalnych łańcuchów dostaw i eksportu. Jednak wzrost inflacji napędzany kosztami (energii) może uderzyć w marże firm i siłę nabywczą konsumentów. Chiński rząd musi balansować między wspieraniem wzrostu a kontrolowaniem inflacji. Dla rynków? Scenariusze: Niemcy: Wskaźnik ZEW – światełko w tunelu, ale dalej ciemno Co się wydarzyło Niemiecki wskaźnik ZEW (Economic Sentiment Index), który mierzy nastroje gospodarcze analityków finansowych, wzrósł w maju 2026 do -10,2 punktów. To spora poprawa z -17,2 punktów w kwietniu i znacznie powyżej oczekiwań (-19,8 punktów). Mimo tej poprawy, wskaźnik wciąż jest na minusie. Oznacza to, że choć oczekiwania co do przyszłości są lepsze, to ogólny sentyment pozostaje pesymistyczny. Reakcja polityczna Bez znaczących wypowiedzi politycznych bezpośrednio po publikacji ZEW. Jednak w tle wciąż mamy obawy o wpływ wojny w Iranie na ceny energii i inflację, co hamuje perspektywy ożywienia. Wcześniej ZEW President Prof. Achim Wambach ostrzegał, że wojna w Iranie wpływa nie tylko na ceny, ale i na obawy o długoterminowe niedobory energii, co osłabia wysiłki rządu na rzecz stymulacji. Reakcja rynków Niemiecki Wskaźnik Sentymentu Gospodarczego ZEW (Maj 2026) Źródło: Centre for European Economic Research (ZEW), Trading Economics Komentarz Wskaźnik ZEW to taki papierek lakmusowy dla nastrojów wśród niemieckich analityków. To, że wzrósł, jest oczywiście pozytywnym zaskoczeniem i światełkiem w tunelu. W końcu rynek oczekiwał jeszcze gorszych wieści. To sugeruje, że inwestorzy mają nadzieję na rozwiązanie konfliktu w Iranie i że środki stymulacyjne rządu w końcu zaczną działać. Co to oznacza dla gospodarki? Niemcy, jako potężna gospodarka eksportowa, są bardzo wrażliwe na globalne nastroje i ceny energii. Poprawa oczekiwań to dobry znak, ale wciąż negatywne wartości i spadająca ocena bieżącej sytuacji pokazują, że gospodarka jest w trudnym położeniu. Słabość sektora motoryzacyjnego jest szczególnie niepokojąca, bo to jeden z filarów niemieckiej potęgi. Dla rynków? Scenariusze: Porównanie Sentymentu ZEW: Oczekiwania vs. Bieżąca Sytuacja (Maj

, , , , ,

Update rynkowy 04-05-08-05: EBC zaskakuje jastrzębim tonem, rynek pracy w USA daje mieszane sygnały, a dolar czuje się mocno

Update rynkowy: EBC zaskakuje jastrzębim tonem, rynek pracy w USA daje mieszane sygnały, a dolar czuje się mocno (04.05-08.05) TL;DR W cieniu jastrzębich szeptów i chłodzenia rynku pracy No i mamy kolejny tydzień za nami, a na rynkach działo się sporo, choć może nie tak spektakularnie, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Motywem przewodnim, wiesz co, było to takie „niby nic, ale jednak coś”. Europejski Bank Centralny utrzymał stopy, ale ton komunikatu był zaskakująco jastrzębi. Z kolei za Oceanem dane z rynku pracy pokazały, że gospodarka USA zaczyna zwalniać, ale wciąż jest solidna, co oczywiście miesza w głowach inwestorom i bankierom centralnym. Dolar w tym wszystkim czuł się mocno, a my spróbujemy to wszystko ogarnąć. EBC utrzymuje stopy procentowe bez zmian w kwietniu – jastrzębi ton w obliczu niepewności Co się wydarzyło Europejski Bank Centralny na swoim kwietniowym posiedzeniu zdecydował, że stopy procentowe zostaną na niezmienionym poziomie. Główna stopa refinansowania pozostała na 2,15%, a stopa depozytowa na 2,0%. Niby nic nowego, ale pod powierzchnią działo się więcej. Oficjele EBC przyjęli ostrożne stanowisko, bacznie obserwując, jak wojna w Iranie wpływa na inflację i wzrost gospodarczy. Co ciekawe, prezes Christine Lagarde podczas konferencji prasowej wspomniała, że decyzja o utrzymaniu stóp była jednogłośna, ale… debatowano nad różnymi opcjami, w tym nawet nad możliwą podwyżką! Dodała, że EBC „z pewnością oddala się” od swojego bazowego scenariusza. To jest kluczowe. Reakcja polityczna Słowa Christine Lagarde były wyraźnie bardziej jastrzębie, niż wielu się spodziewało. Podkreślono, że ryzyka dla inflacji wzrosły, a dla wzrostu gospodarczego spadły, co jest niezbyt optymistyczną kombinacją. Długoterminowe oczekiwania inflacyjne pozostają zakotwiczone, ale te krótkoterminowe znacząco wzrosły. To wszystko wskazuje na to, że EBC jest w trybie „wait-and-see”, ale z wyraźnym nastawieniem na walkę z inflacją, nawet kosztem wzrostu. Dyskusja o podwyżce to sygnał, że cięcia stóp są jeszcze daleko. Reakcja rynków W kontekście decyzji EBC i ogólnego sentymentu, euro spadło do najniższego poziomu od ponad miesiąca, a europejskie giełdy odnotowały spadki. To może wydawać się sprzeczne z jastrzębim tonem EBC (który zazwyczaj umacnia walutę), ale prawdopodobnie wynikało z kilku czynników. Po pierwsze, rynki mogły być rozczarowane brakiem konkretnych sygnałów co do przyszłych cięć, a po drugie, globalne umocnienie dolara i obawy związane z konfliktem na Bliskim Wschodzie mogły przeważyć. Inwestorzy mogli też być zaniepokojeni perspektywami wzrostu w strefie euro, biorąc pod uwagę, że „ryzyka dla wzrostu się nasiliły”. Stopy procentowe EBC: Główna stopa refinansowania (od 2024 r.) Źródło: Europejski Bank Centralny, Opracowanie własne Komentarz Decyzja EBC, choć nominalnie neutralna (brak zmian), w rzeczywistości była dość jastrzębia. Mamy do czynienia z bankiem centralnym, który jest na rozdrożu. Z jednej strony inflacja, szczególnie ta krótkoterminowa, wciąż daje o sobie znać, a ryzyka z Bliskiego Wschodu tylko to pogłębiają (wzrost cen energii, wiesz, o co chodzi). Z drugiej strony, wzrost gospodarczy w strefie euro nie powala, a „ryzyka w dół” się nasilają. To stawia EBC w trudnej sytuacji. Co to oznacza dla rynków? Krótkoterminowo, euro może mieć pod górkę, jeśli dolar będzie kontynuował swoją rajdę, a globalny sentyment pozostanie ostrożny. Brak jasnej ścieżki cięć stóp procentowych z EBC oznacza, że inwestorzy nie mają na czym budować „gołębich” nadziei, a to osłabia walutę w relacji do tych, gdzie cięcia są bardziej realne (czytaj: USA, ale o tym zaraz). Długoterminowo, jeśli EBC utrzyma taką postawę, możemy spodziewać się stabilizacji (a nawet lekkiego wzrostu) rentowności obligacji w strefie euro, co odbije się na kosztach finansowania dla firm i państw. Akcje mogą pozostać pod presją, bo droższy kredyt i niepewne perspektywy wzrostu to nie jest to, co lubią inwestorzy. Spodziewam się, że EBC będzie czekał na bardziej wyraźne sygnały z gospodarki i przede wszystkim na uspokojenie sytuacji geopolitycznej, zanim zacznie myśleć o obniżkach. Do czerwca czy lipca raczej nie ma co liczyć na ruchy. A Lagarde, mówiąc o dyskusji nad podwyżką, dała rynkom do zrozumienia, że nie ma mowy o szybkich cięciach. To jest ten „haczyk”. Deficyt handlowy USA wzrósł w marcu do 60,3 mld USD Co się wydarzyło Deficyt handlowy Stanów Zjednoczonych w marcu 2026 roku powiększył się do 60,3 mld USD, z 57,8 mld USD w poprzednim miesiącu. To, kolego, jest najwyższy deficyt w tym roku. Importy skoczyły o 2,3% (do 381 mld USD), głównie dzięki większym zakupom aut i części, dóbr konsumpcyjnych, dóbr kapitałowych i surowców przemysłowych. Eksporty też poszły w górę, o 2,0% (do 320,9 mld USD), głównie dzięki wyższym cenom energii (ropa, paliwa, gaz) po wybuchu wojny w marcu, a także eksportowi soi. Reakcja polityczna Bez znaczących bezpośrednich wypowiedzi politycznych czy bankierów centralnych na temat tego konkretnego raportu. Zazwyczaj takie dane są analizowane przez Fed w kontekście ogólnego obrazu gospodarki i presji inflacyjnych. Reakcja rynków W kontekście tych danych i szerszego sentymentu, dolar amerykański (indeks DXY) wzrósł do dwutygodniowego maksimum, a amerykańskie akcje utrzymywały się na rekordowych poziomach. Wzrost deficytu, choć teoretycznie może osłabiać walutę, w tym przypadku prawdopodobnie został zinterpretowany jako sygnał silnego popytu wewnętrznego w USA, co wspierało ogólny optymizm rynkowy, a przede wszystkim oczekiwania na dłuższe utrzymywanie wysokich stóp procentowych przez Fed. Bilans handlowy USA (Mld USD, marzec 2026) Źródło: Bureau of Economic Analysis (BEA) Komentarz Rosnący deficyt handlowy to takie dwustronne ostrze, wiesz? Z jednej strony, zwiększone importy dóbr konsumpcyjnych i kapitałowych świadczą o tym, że amerykańska gospodarka ma się dobrze, konsumenci wydają, firmy inwestują. To jest sygnał siły popytu wewnętrznego, co Fed na pewno zauważy. Z drugiej strony, taki deficyt może w dłuższej perspektywie ciążyć na walucie, bo więcej dolarów „wypływa” z kraju, niż „wpływa”. Krótkoterminowo, rynek zinterpretował to jako kolejny dowód na odporność gospodarki USA, co wspierało dolara i akcje. Jeśli gospodarka jest silna, Fed nie musi się spieszyć z obniżkami stóp, a to jest dobre dla siły waluty. Długoterminowo, jeśli deficyt będzie się pogłębiał, może to stać się czynnikiem osłabiającym USD, ale na razie inwestorzy skupiają się na bieżącej sile. Konflikt na Bliskim Wschodzie podbijający ceny energii i surowców też ma tu swoje pięć minut, bo choć zwiększa wartość eksportu USA (ropy), to jednocześnie podbija ogólne koszty i ryzyko inflacji. Rynek będzie patrzył, czy ten trend wzrostu importu utrzyma się, bo to będzie klucz

, , , , ,

Update rynkowy 27.04-01.05: Fed i BoJ trzymają stopy, inflacja rośnie, Europa hamuje

Update rynkowy: Fed i BoJ trzymają stopy, inflacja rośnie, Europa hamuje – tydzień 27.04-01.05 TL;DR Hej, inwestorze! Kolejny tydzień za nami, a rynki jak zawsze dostarczyły nam sporo emocji i, co tu dużo mówić, sporo do myślenia. Motyw przewodni? Niepewność, inflacja uparta jak osioł i banki centralne, które – niby nic nie robią – ale i tak wysyłają sygnały, że lekko nie będzie. Gdzieś tam w tle majaczy widmo konfliktu na Bliskim Wschodzie, które co rusz podbija ceny energii i studzi nastroje. Zerknijmy, co się działo i co to wszystko dla nas oznacza. Niemiecki wskaźnik klimatu konsumenckiego GfK spadł do -33,3 Co się wydarzyło Wiesz co? Niemieccy konsumenci mają miny nietęgie. Wskaźnik klimatu konsumenckiego GfK na maj 2026 roku spadł do -33,3 punktu. To spory zjazd z -28,1 z kwietnia i, co gorsza, najniższy poziom od lutego 2023 roku. Co ich tak dołuje? Przede wszystkim rosnące ceny energii i ta cała niepewność geopolityczna, głównie wokół konfliktu w Iranie. Oczekiwania dochodowe poleciały na łeb na szyję (z -6,3 do -24,4), podobnie jak ekonomiczne (z -6,9 do -13,7). Gotowość do zakupu jest na dwuletnim minimum, a ludzie wolą oszczędzać (wskaźnik 16,1) niż wydawać. Niemiecki Wskaźnik Klimatu Konsumenckiego GfK (2025-2026) Źródło: GfK Group (Opracowanie własne na podstawie danych z artykułu) Reakcja polityczna Bez znaczących, bezpośrednich wypowiedzi politycznych na temat tego konkretnego wskaźnika. Ale wiadomo, że ogólne nastroje w gospodarce zawsze są na celowniku. Reakcja rynków Taki spadek zaufania konsumentów to zazwyczaj niedźwiedzi sygnał dla akcji, szczególnie dla spółek konsumpcyjnych. Można zakładać, że DAX, główny indeks niemieckiej giełdy, mógł odczuć presję spadkową, a euro (EUR/USD, EUR/PLN) również mogło znaleźć się pod presją osłabienia, choć skala zmian nie jest znana z dostępnych danych. Komentarz To jest, niestety, dość klasyczny objaw stagflacji. Masz rosnące ceny, a do tego ludzie coraz mniej chętni do wydawania, bo boją się o przyszłość i swoje portfele. Spadające oczekiwania dochodowe to jasny sygnał, że konsumenci czują, że ich siła nabywcza maleje. A konsumpcja, pamiętaj, to motor napędowy wielu gospodarek. Jeśli Niemcy, lokomotywa Europy, mają taki problem, to cała strefa euro może to odczuć. Krótkoterminowo, to może hamować odbicie gospodarcze, a długoterminowo, jeśli konflikt na Bliskim Wschodzie się przeciągnie, może to prowadzić do dalszego osłabienia euro i większych wyzwań dla EBC. Wykres GfK pokazuje, że to nie jest jednorazowy spadek, ale trend, co jest jeszcze bardziej niepokojące. Japoński bank centralny utrzymał stopy procentowe na poziomie 0,75% Co się wydarzyło Bank Japonii (BoJ) na swoim kwietniowym posiedzeniu w 2026 roku zadecydował, że nie ruszy stóp procentowych. Zostały na poziomie 0,75%, czyli najwyżej od września 1995 roku. Decyzja nie była jednomyślna – 6 do 3. Hajime Takata, Naoki Tamura i Junko Nakagawa chcieli podwyżki do 1,0%. BoJ podniósł za to prognozę inflacji na rok fiskalny 2026 do 2,8% (z 1,9%), głównie przez drożejącą ropę naftową. Jednocześnie obniżono prognozę wzrostu PKB na 2026 do 0,5% (z 1,0%), ale delikatnie podniesiono na 2025 do 1,0% (z 0,9%). Stopy Procentowe BoJ i Fed (2024-2026) Źródło: Bank of Japan, Federal Reserve (Opracowanie własne na podstawie danych z artykułu) Reakcja polityczna Mimo braku podwyżki, ton BoJ był jastrzębi. Kilku członków zarządu BoJ otwarcie mówiło o potrzebie dalszych podwyżek stóp, jeśli sytuacja inflacyjna się utrzyma. Jeden z urzędników stwierdził, że „nie ma potrzeby podejmowania pochopnych działań”, ale BoJ powinien podnieść stopy wkrótce, jeśli nie będzie wyraźnych oznak spowolnienia. Inny zaznaczył, że podwyżka na następnym posiedzeniu jest „całkiem możliwa”. Wygląda na to, że BoJ czeka na odpowiedni moment. Reakcja rynków Rynek mógł częściowo wyceniać bardziej zdecydowane działania, biorąc pod uwagę prognozy inflacji. Komentarz No i tu jest haczyk! BoJ niby nic nie zrobił, ale podniósł prognozy inflacji i to widać w „minutkach” z posiedzenia, że jastrzębie głosy są coraz silniejsze. To oznacza, że choć teraz stopy zostały, to kierunek jest jasny – w górę. Dla jena to sygnał, że może być mniej miejsca na dalsze osłabienie, a nawet na odbicie, jeśli BoJ w końcu zdecyduje się na kolejny ruch. Dla inwestorów globalnych to ważne, bo Japonia, z jej ultraluźną polityką monetarną, była długo wyjątkiem na tle reszty świata. Teraz ten wyjątek powoli się kończy, co może wpływać na globalne przepływy kapitału i atrakcyjność japońskich aktywów. Krótkoterminowo, jen może być zmienny, ale długoterminowo, jeśli inflacja utrzyma się powyżej celu, BoJ będzie musiał działać, co z kolei wesprze jena. Inflacja w Niemczech przyspieszyła do 2,9% w kwietniu 2026 Co się wydarzyło Niemiecka inflacja rośnie, i to szybciej, niż byśmy chcieli! W kwietniu 2026 roczna stopa inflacji wyniosła 2,9%, potwierdzając wstępne szacunki i pnąc się z 2,7% w marcu. To najwyższy odczyt od stycznia 2024 roku. Główny winowajca? Oczywiście energia, której ceny poszybowały o 10,1% w górę. Paliwo do silników podrożało o 26,2%, a olej opałowy o kosmiczne 55,1%. Inflacja żywnościowa też podskoczyła do 1,2% z 0,9%, a towarów do 2,9% z 2,3%. Jedynie usługi trochę odpuściły (2,8% z 3,2%). Inflacja bazowa, która wyklucza najbardziej zmienne ceny energii i żywności, utrzymała się na 2,3%. Miesięcznie ceny konsumpcyjne wzrosły o 0,6%. Wskaźnik HICP, ważny dla EBC, wyniósł 2,9% – sporo powyżej celu 2%. Inflacja w Niemczech vs. Cel EBC (2025-2026) Źródło: Federal Statistical Office, EBC (Opracowanie własne na podstawie danych z artykułu) Reakcja polityczna Europejski Bank Centralny (EBC) nie wydał bezpośredniego komunikatu po tych danych, ale takie odczyty z największej gospodarki strefy euro z pewnością podgrzewają atmosferę. Reakcja rynków Rosnąca inflacja w Niemczech, zwłaszcza napędzana energią, zazwyczaj wywiera presję na osłabienie obligacji (wzrost rentowności) ze względu na oczekiwania wyższych stóp procentowych. Może to też negatywnie wpływać na akcje, a dla euro, choć wyższa inflacja teoretycznie wspiera walutę w oczekiwaniu na podwyżki EBC, to w kontekście spowalniającego wzrostu może to być sygnał stagflacyjny, co dla waluty nie jest dobre. Komentarz Ach, ta inflacja! Jest jak bumerang – myślisz, że już ją złapałeś, a ona wraca. Wzrost inflacji w Niemczech to sygnał, że problem nie zniknął, a konflikt na Bliskim Wschodzie tylko dolewa oliwy do ognia, windując ceny energii. Dla EBC to jest prawdziwy ból głowy. Z jednej strony, mają mandat do walki z inflacją i taki odczyt z Niemiec tylko utwierdza ich w przekonaniu, że

, , , , ,

Update rynkowy 20-04-24-04: Wojna napędza inflację, banki centralne wstrzymują oddech, Chiny zaskakują wzrostem

Update rynkowy: Wojna napędza inflację, banki centralne wstrzymują oddech, Chiny zaskakują wzrostem (20.04-24.04) TL;DR No to co, kawka w dłoń i ruszamy! Miniony tydzień to festiwal nerwów, niepewności i… energii. I to bynajmniej nie tej pozytywnej, rynkowej. Wojna na Bliskim Wschodzie, jak widmo, prześladowała globalne rynki, pchając w górę ceny surowców, a tym samym odświeżając obawy o inflację. Banki centralne, które jeszcze niedawno myślały o obniżkach, teraz muszą na nowo kalibrować swoje plany. Spójrzmy, co działo się w szczegółach. Chiny utrzymują stopy procentowe LPR na rekordowo niskim poziomie Co się wydarzyło Ludowy Bank Chin (PBoC) to prawdziwy weteran w utrzymywaniu stałego kursu – po raz jedenasty z rzędu, w kwietniu 2026 roku, bank centralny Chin utrzymał kluczowe stopy procentowe Loan Prime Rate (LPR) na rekordowo niskich poziomach. Roczna stopa LPR, która jest punktem odniesienia dla większości kredytów korporacyjnych i gospodarstw domowych, pozostała na poziomie 3,0%. Z kolei 5-letnia stopa LPR, będąca referencją dla kredytów hipotecznych, utrzymała się na poziomie 3,5%. Obie stopy są na najniższych poziomach od maja 2025 roku. Stopa LPR Kwiecień 2026 Marzec 2026 Luty 2026 1-roczna 3,0% 3,0% 3,0% 5-letnia 3,5% 3,5% 3,5% Reakcja polityczna PBoC tłumaczy swoją ostrożność obawami przed reperkusjami wojny na Bliskim Wschodzie. Wiesz, ten konflikt ma globalny zasięg, a Chiny nie chcą, żeby im się to odbiło czkawką. Co ciekawe, decyzja zapadła mimo, że presja deflacyjna w kraju łagodnieje, a gospodarka chińska w I kwartale 2026 roku pokazała zęby, rosnąc o solidne 5%. To przyspieszenie z 4,5% w poprzednim kwartale i jednocześnie górna granica nowego, obniżonego celu wzrostu Pekinu na cały rok, który wynosi 4,5%-5%. PBoC zapowiedział, że będzie utrzymywać politykę „wspierającą” i „umiarkowanie luźną”, dbając jednocześnie o stabilność juana. Czyli taki spacer po linie, ale z asekuracją. Reakcja rynków Na samo utrzymanie stóp LPR, które było zgodne z oczekiwaniami, nie było jakichś gwałtownych ruchów. W szerszym kontekście, chińskie giełdy odnotowały dwudniowy spadek („China Stocks on Two-Day Slide”), a rentowność 10-letnich chińskich obligacji spadła do dwutygodniowego minimum („China 10Y Yield Falls to 2-Week Low”). Yuan offshore również osłabiał się, co mogło być związane z ogólną awersją do ryzyka i oczekiwaniami na rozmowy Trump-Xi („Offshore Yuan Retreats as Trump-Xi Talks Eyed”). Chińska roczna stopa LPR (2024–2026) Źródło: People’s Bank of China / Opracowanie własne Komentarz Decyzja PBoC to klasyczny przykład „czekaj i patrz”. Z jednej strony, gospodarka chińska pokazuje odporność, co zdejmuje presję na natychmiastowe cięcia. Z drugiej, globalna niepewność związana z Bliskim Wschodem, widmo wojny handlowej (Trump-Xi), czy problemy na rynku nieruchomości wciąż wiszą w powietrzu. Utrzymanie stóp na niskich poziomach ma przede wszystkim wspierać stabilność finansową i sektor nieruchomości, który wciąż potrzebuje tlenu. Co dalej? Krótkoterminowo, PBoC pewnie dalej będzie monitorował sytuację. Jeśli globalne ryzyka eskalują, a inflacja w Chinach pozostanie niska, możemy zobaczyć dalsze stymulacje – ale raczej celowane, nie masowe cięcia stóp. Długoterminowo, to wszystko sprowadza się do balansu między utrzymaniem wzrostu a uniknięciem nadmiernego zadłużenia i niestabilności finansowej. Stabilny, ale wolniejszy wzrost to nowy chiński standard, o czym świadczy obniżony cel PKB. Wzrost o 5% w Q1 to świetny wynik, ale cel na cały rok na poziomie 4,5%-5% pokazuje, że władze spodziewają się, że później będzie… trudniej. Niemieckie ceny producentów odnotowały najmniejszy spadek od roku Co się wydarzyło Mamy ciekawe wieści z Niemiec, serca europejskiej gospodarki. Ceny producentów (PPI) w Niemczech spadły w marcu 2026 roku o 0,2% rok do roku. To może brzmieć jak dobra wiadomość, ale jest tu haczyk: to najmniejszy spadek od marca poprzedniego roku, a w lutym spadek wynosił jeszcze 3,3%. Co więcej, w ujęciu miesięcznym ceny producentów wzrosły o 2,5%, bijąc prognozy (1,4%) i notując największy skok od sierpnia 2022 roku! Główny powód? Energia. Ceny energii spadały wolniej (-3,2% vs -12,5% w lutym), a koszty produktów naftowych wyraźnie wzrosły – zgadnij dlaczego? No właśnie, konflikt na Bliskim Wschodzie. Bez energii, PPI wzrósł o 1,3%. Drożały też dobra inwestycyjne (1,9%) i trwałe dobra konsumpcyjne (1,9%), a także półprodukty (1,5%), głównie metale i drewno. Wskaźnik PPI w Niemczech Marzec 2026 Luty 2026 Styczeń 2026 Rok do roku -0,2% -3,3% -3,0% Miesiąc do miesiąca +2,5% -0,5% -0,6% Reakcja polityczna Na ten konkretny odczyt nie było znaczących wypowiedzi politycznych. Bankierzy centralni z EBC na pewno śledzą to uważnie, ale ich główna decyzja zapadła kilka dni później (o tym za chwilę). Reakcja rynków Brak bezpośrednich danych o reakcjach rynkowych na ten odczyt PPI. Jednak w szerszym kontekście, rentowności niemieckich Bundów wzrosły do 15-letniego maksimum, a rynki akcji (np. DAX) miały tendencję do spadków, co odzwierciedlało ogólne obawy inflacyjne („Bund Yields Hit 15-Year High as Inflation Fears Grow”, „DAX Closes Deeply in the Red”). Drożejąca energia i surowce to cios dla niemieckiego przemysłu. Zmiana cen producentów w Niemczech (r/r) Źródło: Federal Statistical Office / Opracowanie własne Komentarz To jest bardzo ważny sygnał ostrzegawczy. Ceny producentów to często prekursor tego, co zobaczymy w inflacji konsumenckiej (CPI). Jeśli producenci płacą więcej za energię i surowce, prędzej czy później przerzucą te koszty na konsumentów. Wzrost o 2,5% m/m to naprawdę sporo i pokazuje, jak mocno konflikt na Bliskim Wschodzie uderza w łańcuchy dostaw i koszty produkcji. Co to oznacza dla EBC? No cóż, ich optymizm co do obniżek stóp może szybko prysnąć. Jeśli inflacja PPI zacznie się przekładać na CPI, EBC będzie musiał zachować jastrzębią postawę dłużej, niż by chciał. Krótkoterminowo, inwestorzy powinni przygotować się na dalszą zmienność na rynkach obligacji i akcji, zwłaszcza w sektorach mocno zależnych od energii. Długoterminowo, to jest test dla odporności niemieckiego przemysłu i całej strefy euro na szoki zewnętrzne. Kanadyjska inflacja CPI wzrosła do 2,4% w marcu 2026 Co się wydarzyło Za oceanem, a konkretnie w Kanadzie, inflacja też dała o sobie znać. Główna stopa inflacji CPI w Kraju Klonowego Liścia podskoczyła w marcu 2026 roku do 2,4% rok do roku, z 1,8% w lutym. To najwyższy poziom od roku, choć minimalnie poniżej prognoz (2,5%). Głównym winowajcą? Znowu energia! Inflacja konsumencka w sektorze energetycznym wzrosła do 3,9% z deflacji -9,3% w poprzednim miesiącu. To pociągnęło za sobą ceny transportu, które zwiększyły się o 3,7% (wobec -0,8% w lutym). Miesięczny wzrost CPI wyniósł 0,9%, a ceny benzyny

, , , , , ,

Update rynkowy 11.04-17.04: Chiny z mocnym akcentem, Fed ostrożny, inflacja w Eurozone przyspiesza

Update rynkowy 11.04-17.04: Chiny z mocnym akcentem, Fed ostrożny, inflacja w Eurozone przyspiesza TL;DR No to co, kolejny tydzień za nami, a na rynkach działo się niemało. Chyba wszyscy czekali na jakieś wyraźne sygnały, zwłaszcza z Chin i USA, żeby wiedzieć, w którą stronę wieje wiatr. I dostaliśmy te sygnały, choć, jak to zwykle bywa, nie wszystkie były spójne. Od chińskiego smoka, który niby pędzi do przodu, ale ma jedną nogę osłabioną, po amerykańskiego orła, który siedzi na stopach procentowych i patrzy na inflację z rosnącą obawą. Eurozona też dorzuciła swoje trzy grosze, a Wielka Brytania zaskoczyła na plus, choć z pewnymi zastrzeżeniami. Zapnij pasy, bo jedziemy z najnowszymi danymi! PKB Chin 5% w I kwartale 2026 – Nierówny sprint giganta Co się wydarzyło Chińska gospodarka w pierwszym kwartale 2026 roku zanotowała solidny wzrost, przyspieszając do 5,0% rok do roku. To wynik lepszy od 4,5% z poprzedniego kwartału (Q4 2025) i przebił konsensus analityków, którzy spodziewali się 4,8%. Takie tempo wzrostu to najszybszy odczyt od trzech kwartałów. Głównym motorem napędowym był ponoć eksport, który wykazał się odpornością, mimo obaw o rozwój konfliktu w Iranie. Jednakże, nie wszystko złoto, co się świeci. Marzec pokazał już, że ten impet jest dość nierównomierny – produkcja przemysłowa wzrosła, ale sprzedaż detaliczna rozczarowała. Inwestycje w środki trwałe również rosły, choć nieco wolniej. Wzrost PKB Chin (r/r) w Q1 2026 vs Oczekiwania Źródło: National Bureau of Statistics of China / Opracowanie własne Reakcja polityczna Oficjalne komunikaty ze strony National Bureau of Statistics of China były dość optymistyczne, podkreślając zdolność gospodarki do „zaabsorbowania wstrząsów” i utrzymania stabilnego, progresywnego trendu. Poza tymi ogólnikami, konkretnych, nowych wypowiedzi politycznych brak. Reakcja rynków Tak pozytywny odczyt PKB Chin powinien był wesprzeć sentyment na rynkach azjatyckich, a także globalnie, dając nadzieję na większy popyt i globalny wzrost. Zazwyczaj takie dane sprzyjają akcjom i surowcom, a juan (CNY) może zyskiwać na wartości, chociaż nierównomierność w danych mogła studzić nadmierny entuzjazm. Komentarz Wzrost PKB o 5% to oczywiście dobra wiadomość dla Chin i dla globalnej gospodarki. W końcu to drugi największy konsument wszystkiego, co świat produkuje. Ale wiesz, co jest tu haczykiem? To „nierównomierny impet”. Jeśli produkcja idzie do góry, a ludzie nie chcą kupować, to mamy problem z popytem wewnętrznym, a to z kolei oznacza, że Chiny nadal będą mocno polegać na eksporcie. A co z globalnym spowolnieniem, napięciami handlowymi i wojnami? To ryzyko dla chińskiego eksportu. Krótkoterminowo, ten solidny wzrost PKB może uspokoić nastroje, ale długoterminowo, Chiny muszą zająć się strukturalnymi problemami, takimi jak słaba konsumpcja i problemy na rynku nieruchomości. Jeśli tego nie zrobią, to nawet 5% wzrostu może okazać się niewystarczające, żeby utrzymać długotrwały, stabilny rozwój. Rynki będą bacznie obserwować kolejne dane z Państwa Środka, szukając potwierdzenia, czy to tylko chwilowy zryw, czy faktycznie początek stabilizacji. Produkcja przemysłowa Chin wzrosła o 5,7% w marcu 2026 – Fabryki jeszcze dymią Co się wydarzyło Produkcja przemysłowa w Chinach w marcu 2026 roku wzrosła o 5,7% rok do roku. To więcej niż oczekiwania rynkowe (5,5%), ale jednocześnie stanowi spowolnienie w porównaniu do wzrostu o 6,3% zanotowanego w połączonym okresie styczeń–luty. Aktywność uległa umiarkowaniu we wszystkich głównych sektorach: górnictwo (5,7% vs 6,1%), przetwórstwo (6,0% vs 6,6%) oraz usługi użyteczności publicznej (3,5% vs 4,7%). Mimo to, wzrost odnotowano w 30 z 41 głównych branż przemysłu. W skali miesięcznej produkcja przemysłowa wzrosła o 0,28%, a za cały pierwszy kwartał – o 6,1%. Wskaźnik Produkcji Przemysłowej w Chinach (r/r) Marzec 2026 Styczeń–Luty 2026 Prognoza na Marzec Wzrost ogółem 5,7% 6,3% 5,5% Górnictwo 5,7% 6,1% – Przetwórstwo 6,0% 6,6% – Usługi użyteczności publicznej 3,5% 4,7% – Reakcja polityczna Brak jakichkolwiek znaczących wypowiedzi politycznych, które bezpośrednio odnosiłyby się do tych danych. Reakcja rynków Generalnie, silniejszy od oczekiwań odczyt produkcji przemysłowej w Chinach jest pozytywny dla globalnych rynków, szczególnie dla cen surowców i akcji spółek eksportowych. Jednak spowolnienie dynamiki w stosunku do poprzedniego okresu mogło nieco osłabić entuzjazm. Komentarz Chińskie fabryki nadal pracują pełną parą, co jest dobre dla globalnych łańcuchów dostaw i – szczerze mówiąc – dla naszych portfeli, bo to oznacza stabilność cen wielu produktów. Ale spowolnienie w stosunku do początku roku to sygnał, że nawet chiński smok łapie zadyszkę. Pamiętaj, że Chiny to nie tylko fabryka świata, ale też jego odbiorca. Jeśli globalny popyt osłabnie, to i chińska produkcja zacznie cierpieć. Z drugiej strony, wzrost w 30 z 41 branż pokazuje, że chińska gospodarka ma szerokie podstawy. To nie jest tak, że jeden sektor ciągnie wszystko. Krótkoterminowo, ten wynik utwierdza w przekonaniu, że gospodarka Chin jest odporna. Długoterminowo, nadal wracamy do pytania o popyt wewnętrzny. Bez silnej konsumpcji, poleganie na produkcji i eksporcie może być ryzykowne w bardziej zmiennym środowisku globalnym. Produkcja Przemysłowa Chin (r/r) – Marzec 2026 vs Styczeń-Luty 2026 Źródło: National Bureau of Statistics of China / Opracowanie własne Sprzedaż detaliczna w Chinach spowolniła do 1,7% w marcu 2026 – Portfele na kłódkę Co się wydarzyło Sprzedaż detaliczna w Chinach wzrosła w marcu 2026 roku tylko o 1,7% rok do roku. To wyraźne spowolnienie z 2,8% odnotowanych w okresie styczeń–luty i wynik gorszy od oczekiwań rynkowych, które zakładały wzrost o 2,3%. Umiarkowanie to jest odzwierciedleniem słabszego popytu konsumenckiego. Choć niektóre kategorie, takie jak sprzęt komunikacyjny (+27,3%), artykuły kulturalne i biurowe (+15,0%), biżuteria (+11,7%) oraz artykuły spożywcze, radziły sobie dobrze, to sprzedaż droższych dóbr, takich jak samochody (-11,8%), sprzęt AGD (-5,0%) i meble (-8,7%), znacznie spadła. Usługi (przychody z cateringu +2,9%) nadal przewyższały sprzedaż towarów (wzrost o 1,5%). Sprzedaż detaliczna z wyłączeniem samochodów wzrosła o 3,2% w marcu. W skali miesięcznej sprzedaż detaliczna wzrosła o 0,2%, spowalniając z 0,5% w lutym. Sprzedaż Detaliczna w Chinach (r/r) – Marzec 2026 Źródło: National Bureau of Statistics of China / Opracowanie własne Reakcja polityczna Brak jakichkolwiek znaczących, bezpośrednich wypowiedzi politycznych. Reakcja rynków Spowolnienie w sprzedaży detalicznej, zwłaszcza poniżej oczekiwań, jest zazwyczaj negatywne dla sentymentu rynkowego, ponieważ sygnalizuje słabszy popyt konsumencki. Może to wpłynąć negatywnie na akcje spółek detalicznych i generalnie osłabić chińskiego juana, choć wpływ na waluty globalne może być ograniczony. Komentarz No i tu jest pies pogrzebany, jeśli chodzi o chińską gospodarkę. Pamiętasz, jak mówiłem, że PKB

, , , , , ,

Update rynkowy 04.04-10.04: USA walczy z inflacją, Niemcy spowalniają, RBNZ wstrzymuje oddech

Update rynkowy 04.04-10.04: USA walczy z inflacją, Niemcy spowalniają, RBNZ wstrzymuje oddech TL;DR No i co, drogi czytelniku? Kolejny tydzień minął, a na rynkach działo się, oj działo! Mamy za sobą prawdziwy rollercoaster danych, zwłaszcza zza oceanu. Amerykańska inflacja, zamiast ładnie się schładzać, dalej pokazuje pazurki, a to, wiesz, zmienia perspektywy dla stóp procentowych. W Europie z kolei Niemcy trochę zwalniają, co nie napawa optymizmem. Rzućmy okiem na to, co dokładnie się wydarzyło i co to może oznaczać dla Twojego portfela. USA: ISM Non-Manufacturing Prices niższe od oczekiwań w kwietniu 2026 Co się wydarzyło W kwietniu 2026 roku wskaźnik cen ISM dla amerykańskiego sektora pozaprodukcyjnego (non-manufacturing prices) wyniósł 70,7 pkt. To było niżej od prognoz analityków, którzy spodziewali się 73,7 pkt. Co ciekawe, wartość ta utrzymała się na tym samym poziomie, co w marcu 2026. Mówimy tutaj o cenach, które firmy płacą za usługi i dobra, więc to jest istotny barometr inflacji kosztowej w sektorze usług. Reakcja polityczna Bez znaczących wypowiedzi politycznych bezpośrednio po publikacji tego konkretnego wskaźnika. Decydenci z Rezerwy Federalnej zazwyczaj koncentrują się na szerszym obrazie inflacji i rynku pracy, choć takie dane oczywiście trafiają na ich biurka. Reakcja rynków Reakcja była stonowana, ale z lekkim akcentem na dolara amerykańskiego. Niższe od oczekiwań ceny w usługach mogłyby teoretycznie sugerować mniejszą presję inflacyjną, co dla dolara jest negatywne, bo oddala perspektywę podwyżek stóp. Jednakże, jak zobaczysz później, inne dane inflacyjne szybko odwróciły ten sentyment. W kontekście szerszych danych z tygodnia, dolar ostatecznie się umocnił. Wskaźnik cen ISM dla sektora pozaprodukcyjnego w USA (kwiecień 2026) Źródło: Investing.com Komentarz No i masz, niby ulga, ale taka trochę na chwilę. Niższy od prognoz wskaźnik cen ISM to niby dobra wiadomość dla tych, co liczą na spadek inflacji. W końcu jeśli firmy płacą mniej za usługi, to teoretycznie i konsumenci powinni odczuć to w portfelach. Ale, jak to często bywa, jeden jaskółka wiosny nie czyni. Patrząc na cały kontekst tygodnia, to był tylko mały oddech przed kolejną dawką inflacyjnych niespodzianek. Krótkoterminowo, takie dane mogą wprowadzać trochę zamieszania, bo rynek szuka sygnałów. Długoterminowo jednak, dopóki ogólny trend inflacji nie będzie wyraźnie spadkowy, Fed nie odpuści. Rynek pracy w USA jest wciąż mocny, a usługi to duża część gospodarki. Scenariusz bazowy to nadal „wyższe stopy na dłużej”, chyba że zobaczymy serię naprawdę przekonujących danych. USA: ISM Non-Manufacturing PMI powyżej 50 pkt w kwietniu 2026 Co się wydarzyło Indeks ISM dla sektora pozaprodukcyjnego (PMI) w USA osiągnął w kwietniu 2026 roku poziom 53,6 pkt. To sygnalizuje dalszy wzrost aktywności w tym sektorze. Warto jednak zauważyć, że jest to spadek z 54,0 pkt zanotowanych w marcu. Prognozy rynkowe były nieco wyższe, na poziomie 53,7 pkt. Wskaźnik powyżej 50 pkt oznacza ekspansję, więc sektor usług ma się generalnie dobrze. Reakcja polityczna Podobnie jak w przypadku wskaźnika cen, nie było bezpośrednich, znaczących wypowiedzi politycznych. Bankierzy centralni analizują ten wskaźnik jako jeden z wielu, które składają się na obraz kondycji gospodarki. Reakcja rynków Dane te, choć lekko poniżej prognoz, utwierdziły rynki w przekonaniu o wciąż solidnej kondycji amerykańskiego sektora usług. To wspierało dolara, ponieważ zdrowa gospodarka daje Fedowi pole do manewru w walce z inflacją. Indeksy giełdowe, takie jak S&P 500, mogły poczuć ulgę, że gospodarka nie zwalnia zbyt gwałtownie, choć później inne dane wprowadziły więcej zmienności. Wskaźnik ISM dla sektora pozaprodukcyjnego (PMI) w USA Źródło: Investing.com Komentarz Sektor usług w USA to jest prawdziwy kolos, który pcha całą gospodarkę do przodu. Wskaźnik PMI powyżej 50 to zawsze dobry znak, że firmy rozwijają się, zatrudniają i inwestują. Lekki spadek z marca na kwiecień? To jeszcze nie powód do paniki, raczej sygnał, że tempo wzrostu może być po prostu bardziej zrównoważone. To też oznacza, że inflacja, zwłaszcza ta usługowa, ma solidne podłoże. Dla rynków oznacza to, że Fed ma twardy orzech do zgryzienia. Z jednej strony chcą schłodzić inflację, z drugiej nie chcą zdusić zdrowego wzrostu. Krótkoterminowo, silny sektor usług to wsparcie dla dolara i może być powodem do dalszej ostrożności w wycenianiu obniżek stóp. Długoterminowo, jeśli ten trend się utrzyma, USA może uniknąć recesji, ale kosztem dłuższej walki z inflacją. Nowa Zelandia: Bank centralny utrzymał stopy procentowe na poziomie 2,25% Co się wydarzyło Bank Rezerw Nowej Zelandii (RBNZ) na posiedzeniu w kwietniu 2026 roku zdecydował o utrzymaniu stóp procentowych na niezmienionym poziomie 2,25%. Decyzja ta była w pełni zgodna z oczekiwaniami rynkowymi. Od listopada 2025 roku RBNZ obniżał stopy, więc obecne utrzymanie ich na tym poziomie sugeruje przerwę w cyklu luzowania. Reakcja polityczna RBNZ w swoim komunikacie po posiedzeniu wskazał na rosnące ryzyka inflacyjne napędzane cenami ropy naftowej. Podkreślono również, że bank widzi powrót inflacji do docelowego środka przedziału. Ta dwuznaczność – z jednej strony ryzyka inflacyjne, z drugiej perspektywa powrotu do celu – pokazuje ostrożne podejście banku. Reakcja rynków Kiwi, czyli dolar nowozelandzki (NZD), nie zareagował gwałtownie, ponieważ decyzja była zgodna z konsensusem. Początkowa ulga związana z brakiem dalszych obniżek mogła dać mu lekkie wsparcie, ale z uwagi na globalny sentyment do dolara amerykańskiego i szersze trendy, ruchy były ograniczone. Rentowności obligacji rządowych Nowej Zelandii również pozostały stabilne. Stopy procentowe RBNZ (ostatnie 12 miesięcy) Źródło: Investing.com Komentarz No i masz, RBNZ gra na przeczekanie. Po serii obniżek to wcale nie dziwi. Banki centralne na całym świecie mierzą się z niepewnością, a Nowa Zelandia nie jest wyjątkiem. Ryzyka inflacyjne, zwłaszcza te związane z ropą, to coś, co spędza sen z powiek wielu decydentom. Z drugiej strony, jeśli widzą, że inflacja ma szansę wrócić do celu, to po co szarżować z dalszymi cięciami? Krótkoterminowo, to oznacza stabilizację dla NZD. Nie ma tu szans na szybkie ruchy, dopóki RBNZ nie zdecyduje się na kolejny krok. Długoterminowo, jeśli ryzyka inflacyjne związane z ropą utrzymają się, RBNZ może być zmuszony do rewizji swoich planów, a nawet do podniesienia stóp, co byłoby sporym zaskoczeniem. To scenariusz mniej prawdopodobny, ale w dzisiejszych czasach niczego nie można wykluczyć. W sumie, dobrze, że nie ma dramatu. USA: Zmniejszenie zapasów ropy naftowej bardziej niż prognozowano Co się wydarzyło W tygodniu kończącym się 13 maja 2026 roku zapasy ropy naftowej w USA spadły o 4,306 mln baryłek. To znacznie

, , , , , , , ,

Update Rynkowy 30.03-03.04: UK przyspiesza, Niemcy z mieszanym obrazem, a rynek pracy w USA daje sprzeczne sygnały

Update Rynkowy 30.04-03.04: UK przyspiesza, Niemcy z mieszanym obrazem, a rynek pracy w USA daje sprzeczne sygnały TL;DR Co się działo? Między wzrostem a inflacją, czyli kogel-mogel na rynkach No to co, jak tam minął ostatni tydzień? Jak zwykle, nudy na giełdach to ostatnia rzecz, na którą można narzekać. Działo się sporo, a inwestorzy mieli pełne ręce roboty, próbując rozszyfrować, co właściwie oznaczają te wszystkie liczby, które do nas spływały. Od zaskakująco mocnego wzrostu w Wielkiej Brytanii, przez nieco dwuznaczne sygnały z Niemiec, aż po rollercoaster na amerykańskim rynku pracy – wszędzie coś się kręciło. Centralne banki mają twardy orzech do zgryzienia, bo inflacja niby schodzi, ale nie tak szybko, jakby chciały, a gospodarki radzą sobie… różnie. Zobaczmy, co konkretnie zafundował nam ostatni tydzień. Wzrost PKB Wielkiej Brytanii w I kw. 2026: Królestwo ma się dobrze! Co się wydarzyło Dobre wieści z Wysp! Wielka Brytania pokazała, że potrafi zaskoczyć pozytywnie. W pierwszym kwartale 2026 roku odnotowała wzrost PKB o solidne 1.1% rok do roku. Wiesz, to jest wynik, który przebił prognozy analityków, którzy spodziewali się wzrostu na poziomie 0.8%. Poprzedni odczyt wynosił 1.0%, więc widzimy tu delikatne przyspieszenie. To najszersza miara aktywności gospodarczej, więc w sumie sygnał jest jasny – gospodarka brytyjska ma się lepiej, niż myśleliśmy. Reakcja polityczna Bez znaczących wypowiedzi politycznych bezpośrednio po tej publikacji. Zazwyczaj takie dane są komentowane przez polityków w kontekście ogólnego stanu gospodarki, ale w tym konkretnym tygodniu nie pojawiły się żadne oficjalne oświadczenia, które by znacząco wpłynęły na rynki. Bank Anglii (BoE) na pewno bacznie obserwuje te dane, bo to klucz do ich przyszłych decyzji. Reakcja rynków Naturalnie, funt brytyjski (GBP) zareagował optymistycznie. Jak to bywa, lepsze dane ekonomiczne oznaczają zazwyczaj aprecjację lokalnej waluty, i tak też było tym razem. Funt umocnił się wobec głównych walut, odzwierciedlając zaufanie inwestorów w siłę brytyjskiej gospodarki. Komentarz No i masz, niespodzianka! Wielka Brytania, która przez jakiś czas była postrzegana jako kraj borykający się z licznymi problemami gospodarczymi (Brexitem, inflacją, itd.), pokazuje zęby. Wzrost PKB powyżej oczekiwań to solidny argument za tym, że gospodarka ma mocne fundamenty albo przynajmniej, że najgorsze już za nią. Co to oznacza? Dla Banku Anglii to sygnał, że może nie musi spieszyć się z cięciami stóp procentowych. Taka silna gospodarka może szybciej wygenerować presję inflacyjną, jeśli BoE zbyt wcześnie zacznie luzować politykę. Krótkoterminowo, funt może pozostać mocny, a indeksy giełdowe w UK (jak FTSE 100) mogą cieszyć się z poprawy sentymentu. Długoterminowo, jeśli ten trend się utrzyma, Wielka Brytania może wrócić na ścieżkę stabilnego wzrostu, co jest super wiadomością dla inwestorów. PKB Wielkiej Brytanii (rok do roku) – Rzeczywisty vs. Prognozy Źródło: Investing.com, Opracowanie własne Inflacja CPI w strefie euro bez zmian w kwietniu 2026: Stabilizacja, ale czy wystarczająca? Co się wydarzyło Inflacja w strefie euro, mierzona wskaźnikiem CPI rok do roku, w kwietniu 2026 roku wyniosła 3.0%. To dokładnie tyle, ile spodziewali się analitycy, i co ważne, jest to ten sam poziom, co w poprzednim miesiącu. W marcu odczyt wynosił 2.6%, co oznacza, że kwietniowa inflacja ustabilizowała się na wyższym pułapie. Reakcja polityczna Europejski Bank Centralny (EBC) bacznie monitoruje te dane. Stabilizacja inflacji na poziomie 3.0% może być dla nich sygnałem, że presja cenowa utrzymuje się, ale nie wymyka się spod kontroli. Nie było jednak żadnych konkretnych, nowych wypowiedzi członków EBC bezpośrednio po tej publikacji, które by zmieniały ich dotychczasowe, raczej jastrzębie, nastawienie. Reakcja rynków Euro (EUR) utrzymało się na stabilnym poziomie. Dane zgodne z prognozami rzadko wywołują gwałtowne ruchy, a w tym przypadku brak zaskoczenia oznaczał, że inwestorzy nie musieli rewidować swoich oczekiwań co do polityki EBC. Rentowności obligacji w strefie euro również nie odnotowały znaczących zmian. Komentarz Trzy procent inflacji to ani tragedia, ani powód do fajerwerków. Jest stabilnie, a to chyba najważniejsze. Dla EBC to oznacza, że mają trochę więcej czasu, żeby podjąć decyzje o ewentualnych cięciach stóp. Inflacja nie przyspiesza, ale też nie spada w tempie, które pozwoliłoby na szybkie luzowanie polityki. Powiedziałbym, że to jest taki „złoty środek” – inflacja nie jest na tyle wysoka, żeby zmuszać do zaostrzania polityki, ale też nie na tyle niska, żeby EBC czuł się komfortowo z obniżkami. Krótkoterminowo, euro może pozostać odporne na większe wahania, a rynki będą czekać na kolejne sygnały, zwłaszcza z niemieckiej gospodarki, która jest lokomotywą strefy euro. Inflacja CPI w Strefie Euro (rok do roku) – Trend Źródło: Eurostat, Opracowanie własne Niemiecka inflacja CPI MoM spadła w kwietniu 2026: Ulga, ale krótkotrwała? Co się wydarzyło Miesięczna inflacja konsumencka w Niemczech, czyli CPI miesiąc do miesiąca (MoM), w kwietniu 2026 roku wyniosła 0.6%. To jest spadek z 1.1% odnotowanych w marcu i wynik zgodny z konsensusem rynkowym. Ten odczyt wskazuje na wyraźne spowolnienie tempa wzrostu cen w porównaniu do poprzedniego miesiąca. Reakcja polityczna Bez znaczących wypowiedzi politycznych. EBC i Bundesbank analizują zarówno dane roczne, jak i miesięczne, aby uzyskać pełny obraz presji inflacyjnej. Reakcja rynków Spadek inflacji MoM mógłby teoretycznie wywołać lekki pesymizm co do siły euro, sugerując, że presja inflacyjna słabnie. Jednak w kontekście jednoczesnego wzrostu inflacji rocznej, reakcja rynków była raczej stonowana i mieszana. Inwestorzy musieli ważyć oba odczyty, co prowadziło do braku wyraźnego kierunku dla EUR. Komentarz Patrz, jaka ciekawa sytuacja! Inflacja MoM spada, a YoY rośnie. Co to oznacza? Prawdopodobnie marcowy skok (1.1% MoM) był jednorazowym epizodem lub efektem bazy, a kwiecień przyniósł ochłodzenie. To jest ta huśtawka, o której zawsze mówimy. Z jednej strony, spadek MoM to dobra wiadomość, bo pokazuje, że obecna presja nie jest tak silna. Z drugiej strony, utrzymująca się wyższa inflacja roczna świadczy o uporczywości problemu. Dla EBC to jak gra w szachy – każdy ruch musi być przemyślany. Krótkoterminowo rynki będą szukać spójności w kolejnych danych. Czy marcowy skok MoM to był wyjątek, czy początek czegoś nowego? To pytanie za milion dolarów. Inflacja CPI w Niemczech: Miesiąc do Miesiąca vs. Rok do Roku (Kwiecień 2026) Źródło: Federal Statistical Office Germany, Opracowanie własne Niemiecka zmiana zatrudnienia wyższa od oczekiwań w kwietniu 2026: Rynek pracy pod presją Co się wydarzyło Rynek pracy w Niemczech w kwietniu 2026 roku pokazał niepokojące sygnały. Liczba bezrobotnych wzrosła o 20 tysięcy. To

, , , , , ,
Przewijanie do góry