Update rynkowy 04-05-08-05: EBC zaskakuje jastrzębim tonem, rynek pracy w USA daje mieszane sygnały, a dolar czuje się mocno

Update rynkowy: EBC zaskakuje jastrzębim tonem, rynek pracy w USA daje mieszane sygnały, a dolar czuje się mocno (04.05-08.05)

TL;DR

  • EBC utrzymał stopy bez zmian, ale z jastrzębim tonem – Lagarde mówiła nawet o dyskusji nad podwyżkami. Euro spadło, ale to raczej efekt umacniającego się dolara i obaw geopolitycznych, niż zawód decyzją EBC.
  • Rynek pracy w USA zaczyna się ochładzać, ale powoli. Mniej ofert pracy, spadek zatrudnienia i stopy partycypacji, ale stopa bezrobocia bez zmian, a liczba nowych miejsc pracy wciąż solidna.
  • Amerykański deficyt handlowy rośnie, co pokazuje silny popyt wewnętrzny, ale też może ciążyć na dolarze w dłuższej perspektywie, choć w tym tygodniu USD zyskiwał.
  • Niemiecka nadwyżka handlowa spada, bo importy rosną szybciej niż eksporty – sygnał ożywienia wewnętrznego, ale i presji kosztowej.
  • Kanada z zaskakująco mocnym PMI dla usług, co sugeruje szeroką ekspansję gospodarczą, ale i utrzymujące się presje inflacyjne.

W cieniu jastrzębich szeptów i chłodzenia rynku pracy

No i mamy kolejny tydzień za nami, a na rynkach działo się sporo, choć może nie tak spektakularnie, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Motywem przewodnim, wiesz co, było to takie „niby nic, ale jednak coś”. Europejski Bank Centralny utrzymał stopy, ale ton komunikatu był zaskakująco jastrzębi. Z kolei za Oceanem dane z rynku pracy pokazały, że gospodarka USA zaczyna zwalniać, ale wciąż jest solidna, co oczywiście miesza w głowach inwestorom i bankierom centralnym. Dolar w tym wszystkim czuł się mocno, a my spróbujemy to wszystko ogarnąć.

EBC utrzymuje stopy procentowe bez zmian w kwietniu – jastrzębi ton w obliczu niepewności

Co się wydarzyło

Europejski Bank Centralny na swoim kwietniowym posiedzeniu zdecydował, że stopy procentowe zostaną na niezmienionym poziomie. Główna stopa refinansowania pozostała na 2,15%, a stopa depozytowa na 2,0%. Niby nic nowego, ale pod powierzchnią działo się więcej. Oficjele EBC przyjęli ostrożne stanowisko, bacznie obserwując, jak wojna w Iranie wpływa na inflację i wzrost gospodarczy. Co ciekawe, prezes Christine Lagarde podczas konferencji prasowej wspomniała, że decyzja o utrzymaniu stóp była jednogłośna, ale… debatowano nad różnymi opcjami, w tym nawet nad możliwą podwyżką! Dodała, że EBC „z pewnością oddala się” od swojego bazowego scenariusza. To jest kluczowe.

Reakcja polityczna

Słowa Christine Lagarde były wyraźnie bardziej jastrzębie, niż wielu się spodziewało. Podkreślono, że ryzyka dla inflacji wzrosły, a dla wzrostu gospodarczego spadły, co jest niezbyt optymistyczną kombinacją. Długoterminowe oczekiwania inflacyjne pozostają zakotwiczone, ale te krótkoterminowe znacząco wzrosły. To wszystko wskazuje na to, że EBC jest w trybie „wait-and-see”, ale z wyraźnym nastawieniem na walkę z inflacją, nawet kosztem wzrostu. Dyskusja o podwyżce to sygnał, że cięcia stóp są jeszcze daleko.

Christine Lagarde z EBC w obliczu rosnącej niepewności gospodarczej.

Reakcja rynków

W kontekście decyzji EBC i ogólnego sentymentu, euro spadło do najniższego poziomu od ponad miesiąca, a europejskie giełdy odnotowały spadki. To może wydawać się sprzeczne z jastrzębim tonem EBC (który zazwyczaj umacnia walutę), ale prawdopodobnie wynikało z kilku czynników. Po pierwsze, rynki mogły być rozczarowane brakiem konkretnych sygnałów co do przyszłych cięć, a po drugie, globalne umocnienie dolara i obawy związane z konfliktem na Bliskim Wschodzie mogły przeważyć. Inwestorzy mogli też być zaniepokojeni perspektywami wzrostu w strefie euro, biorąc pod uwagę, że „ryzyka dla wzrostu się nasiliły”.

Stopy procentowe EBC: Główna stopa refinansowania (od 2024 r.)

Źródło: Europejski Bank Centralny, Opracowanie własne

Komentarz

Decyzja EBC, choć nominalnie neutralna (brak zmian), w rzeczywistości była dość jastrzębia. Mamy do czynienia z bankiem centralnym, który jest na rozdrożu. Z jednej strony inflacja, szczególnie ta krótkoterminowa, wciąż daje o sobie znać, a ryzyka z Bliskiego Wschodu tylko to pogłębiają (wzrost cen energii, wiesz, o co chodzi). Z drugiej strony, wzrost gospodarczy w strefie euro nie powala, a „ryzyka w dół” się nasilają. To stawia EBC w trudnej sytuacji.

Co to oznacza dla rynków? Krótkoterminowo, euro może mieć pod górkę, jeśli dolar będzie kontynuował swoją rajdę, a globalny sentyment pozostanie ostrożny. Brak jasnej ścieżki cięć stóp procentowych z EBC oznacza, że inwestorzy nie mają na czym budować „gołębich” nadziei, a to osłabia walutę w relacji do tych, gdzie cięcia są bardziej realne (czytaj: USA, ale o tym zaraz).

Długoterminowo, jeśli EBC utrzyma taką postawę, możemy spodziewać się stabilizacji (a nawet lekkiego wzrostu) rentowności obligacji w strefie euro, co odbije się na kosztach finansowania dla firm i państw. Akcje mogą pozostać pod presją, bo droższy kredyt i niepewne perspektywy wzrostu to nie jest to, co lubią inwestorzy. Spodziewam się, że EBC będzie czekał na bardziej wyraźne sygnały z gospodarki i przede wszystkim na uspokojenie sytuacji geopolitycznej, zanim zacznie myśleć o obniżkach. Do czerwca czy lipca raczej nie ma co liczyć na ruchy. A Lagarde, mówiąc o dyskusji nad podwyżką, dała rynkom do zrozumienia, że nie ma mowy o szybkich cięciach. To jest ten „haczyk”.

Deficyt handlowy USA wzrósł w marcu do 60,3 mld USD

Co się wydarzyło

Deficyt handlowy Stanów Zjednoczonych w marcu 2026 roku powiększył się do 60,3 mld USD, z 57,8 mld USD w poprzednim miesiącu. To, kolego, jest najwyższy deficyt w tym roku. Importy skoczyły o 2,3% (do 381 mld USD), głównie dzięki większym zakupom aut i części, dóbr konsumpcyjnych, dóbr kapitałowych i surowców przemysłowych. Eksporty też poszły w górę, o 2,0% (do 320,9 mld USD), głównie dzięki wyższym cenom energii (ropa, paliwa, gaz) po wybuchu wojny w marcu, a także eksportowi soi.

Reakcja polityczna

Bez znaczących bezpośrednich wypowiedzi politycznych czy bankierów centralnych na temat tego konkretnego raportu. Zazwyczaj takie dane są analizowane przez Fed w kontekście ogólnego obrazu gospodarki i presji inflacyjnych.

Reakcja rynków

W kontekście tych danych i szerszego sentymentu, dolar amerykański (indeks DXY) wzrósł do dwutygodniowego maksimum, a amerykańskie akcje utrzymywały się na rekordowych poziomach. Wzrost deficytu, choć teoretycznie może osłabiać walutę, w tym przypadku prawdopodobnie został zinterpretowany jako sygnał silnego popytu wewnętrznego w USA, co wspierało ogólny optymizm rynkowy, a przede wszystkim oczekiwania na dłuższe utrzymywanie wysokich stóp procentowych przez Fed.

Bilans handlowy USA (Mld USD, marzec 2026)

Źródło: Bureau of Economic Analysis (BEA)

Komentarz

Rosnący deficyt handlowy to takie dwustronne ostrze, wiesz? Z jednej strony, zwiększone importy dóbr konsumpcyjnych i kapitałowych świadczą o tym, że amerykańska gospodarka ma się dobrze, konsumenci wydają, firmy inwestują. To jest sygnał siły popytu wewnętrznego, co Fed na pewno zauważy. Z drugiej strony, taki deficyt może w dłuższej perspektywie ciążyć na walucie, bo więcej dolarów „wypływa” z kraju, niż „wpływa”.

Krótkoterminowo, rynek zinterpretował to jako kolejny dowód na odporność gospodarki USA, co wspierało dolara i akcje. Jeśli gospodarka jest silna, Fed nie musi się spieszyć z obniżkami stóp, a to jest dobre dla siły waluty. Długoterminowo, jeśli deficyt będzie się pogłębiał, może to stać się czynnikiem osłabiającym USD, ale na razie inwestorzy skupiają się na bieżącej sile. Konflikt na Bliskim Wschodzie podbijający ceny energii i surowców też ma tu swoje pięć minut, bo choć zwiększa wartość eksportu USA (ropy), to jednocześnie podbija ogólne koszty i ryzyko inflacji. Rynek będzie patrzył, czy ten trend wzrostu importu utrzyma się, bo to będzie klucz do oceny siły popytu.

ISM Services PMI nieznacznie spadł w kwietniu do 53,6

Co się wydarzyło

Wskaźnik ISM Services PMI w Stanach Zjednoczonych w kwietniu 2026 roku nieznacznie spadł do 53,6 z 54,0 w poprzednim miesiącu. Było to mniej więcej zgodne z oczekiwaniami (53,7), ale nadal solidnie powyżej średniej z poprzedniego roku. Aktywność biznesowa i produkcja nawet wzrosły o 2 punkty do 55,9, co pokazuje, że amerykańska gospodarka, mimo wszystko, jest odporna na skutki wojny na Bliskim Wschodzie i wynikający z niej wzrost cen energii. Ale jest haczyk: nowe zamówienia spadły o 7,1 punktu do 53,5, a zatrudnienie skurczyło się drugi miesiąc z rzędu (poniżej 50 punktów). Największy ból? Ceny nadal szalały, a ich wskaźnik osiągnął 70,7, co jest najwyższym poziomem od 2022 roku. Firmy usługowe skarżyły się na wyższe ceny paliwa, miedzi, frachtu oraz aluminium i drewna (te ostatnie z powodu taryf Białego Domu).

Reakcja polityczna

Bez bezpośrednich komentarzy politycznych, ale dane te są bacznie obserwowane przez Rezerwę Federalną. Wzrost cen w sektorze usług (ten wskaźnik 70,7) to jest to, co Fed bardzo nie lubi i co może utwierdzać go w przekonaniu, że inflacja jest uporczywa i wymaga utrzymania wysokich stóp procentowych.

Reakcja rynków

W kontekście tych danych dolar utrzymywał się mocno, wspierany oczekiwaniami na podwyżki stóp Fed, a amerykańskie kontrakty terminowe lekko zyskiwały po rajdzie spółek technologicznych. Mimo spadku PMI, fakt, że wskaźnik wciąż jest powyżej 50, sygnalizuje ekspansję, co rynek interpretuje jako kolejny dowód siły gospodarki USA. Jednak spadek nowych zamówień i zatrudnienia to sygnały ostrzegawcze, które mogą studzić nastroje.

ISM Services PMI w USA (miesięcznie, od października 2025)

Źródło: Institute for Supply Management, Opracowanie własne

Komentarz

No właśnie, ten ISM Services PMI to taka mieszanka „dobrych” i „złych” wiadomości. Sektor usług, który stanowi lwią część amerykańskiej gospodarki, nadal się rozwija (wskaźnik powyżej 50), co jest pozytywne. Ale spójrzmy na szczegóły: spadek nowych zamówień i zatrudnienia to wyraźne sygnały ochłodzenia. Czyli popyt zaczyna zwalniać, a firmy mniej chętnie zatrudniają.

Największym problemem jest jednak wciąż uporczywy wzrost cen. Wskaźnik cen na poziomie 70,7 to alarm dla Fed. Konflikt na Bliskim Wschodzie i taryfy handlowe tylko podsycają ten ogień. To oznacza, że choć gospodarka zaczyna zwalniać, to inflacja wciąż jest problemem.

Krótkoterminowo, te dane mogą podtrzymywać oczekiwania na dłuższe utrzymywanie wysokich stóp procentowych przez Fed, co będzie wspierać dolara. Akcje mogą być wrażliwe na dalsze sygnały spowolnienia, zwłaszcza jeśli presja inflacyjna nadal będzie wysoka. Długoterminowo, jeśli trend spadku zamówień i zatrudnienia się utrzyma, Fed będzie miał coraz mocniejsze argumenty za obniżką stóp, ale tylko wtedy, gdy ceny w końcu zaczną spadać. Na razie, walka z inflacją pozostaje priorytetem.

Liczba ofert pracy w USA spadła w marcu do 6,866 mln

Co się wydarzyło

Liczba ofert pracy w Stanach Zjednoczonych spadła w marcu 2026 roku o 56 tysięcy, osiągając poziom 6,866 miliona. Choć spadek, to i tak wynik był powyżej rynkowych oczekiwań, które wynosiły 6,84 miliona. Największe spadki odnotowano w usługach profesjonalnych i biznesowych (-318 tys.), ale za to wzrosły w finansach i ubezpieczeniach (+98 tys.). Regionalnie, spadki dominowały na Południu (-88 tys.), Środkowym Zachodzie (-11 tys.) i Zachodzie (-18 tys.), natomiast na Północnym Wschodzie wzrosły (+61 tys.). Liczba nowych zatrudnień wzrosła do 5,6 miliona, a łączna liczba odejść z pracy pozostała stabilna na poziomie 5,4 miliona.

Reakcja polityczna

Brak bezpośredniej reakcji politycznej. Dane JOLTS są jednak kluczowe dla Rezerwy Federalnej do oceny napięcia na rynku pracy i potencjalnych presji płacowych. Spadek liczby ofert pracy jest zazwyczaj postrzegany jako sygnał ochłodzenia, co może zmniejszyć presję inflacyjną.

Reakcja rynków

W kontekście tych danych i innych wskaźników, dolar amerykański kontynuował umocnienie, a rynek akcji (szczególnie sektor technologiczny) nadal był wspierany. Fakt, że spadek ofert pracy był mniejszy niż prognozowano, mógł być zinterpretowany jako dowód na to, że rynek pracy, choć się ochładza, wciąż pozostaje stosunkowo mocny, co utwierdza w przekonaniu o „wyższych stopach na dłużej”.

Liczba ofert pracy w USA (JOLTS, w tysiącach, od października 2025)

Źródło: U.S. Bureau of Labor Statistics, Opracowanie własne

Komentarz

Widzisz, ten raport JOLTS to jest prawdziwy barometr dla Fed. Spadek liczby ofert pracy, choć mniejszy niż oczekiwano, to jednak spadek. To oznacza, że rynek pracy zaczyna oddychać i presja na wzrost płac może się zmniejszać. Dla Fed to dobra wiadomość, bo oznacza to, że walka z inflacją idzie w dobrym kierunku, przynajmniej jeśli chodzi o koszty pracy.

Ale spójrz, nadal mamy prawie 7 milionów otwartych stanowisk. To wciąż dużo, co świadczy o tym, że firmy nadal szukają rąk do pracy, a bezrobocie nie jest problemem. Krótkoterminowo, te dane mogą uspokoić Fed, dając mu więcej swobody do obserwacji, bez pośpiechu w kwestii obniżek stóp. Rynek pracy nie jest już tak „rozgrzany”, ale też nie „zamrożony”.

Długoterminowo, kontynuacja spadku ofert pracy będzie kluczowa. Jeśli ten trend się utrzyma, bez drastycznego wzrostu bezrobocia, Fed zyska argumenty za cięciem stóp. Na razie to takie „miękkie lądowanie” w wersji light. To jest ten balans, którego Fed szuka – ochłodzenie rynku pracy bez wywoływania recesji.

Kanadyjski Ivey PMI osiągnął najwyższy poziom od siedmiu miesięcy w kwietniu

Co się wydarzyło

Kanadyjski wskaźnik Ivey PMI w kwietniu 2026 roku wystrzelił do 57,7, co jest najwyższym poziomem od siedmiu miesięcy. Odbił się od marcowego wyniku 49,7, bijąc prognozy (49,9) i sygnalizując szeroką ekspansję gospodarczą. Indeks zatrudnienia wzrósł do 54,7 z 51,1, a indeks zapasów wspiął się do 56,5 z 49,4. Indeks dostawców również poszedł w górę. Jednocześnie, indeks cen nieznacznie wzrósł do 76,6 z 75,7, co niestety wskazuje na utrzymujące się presje kosztowe.

Reakcja polityczna

Bez znaczących wypowiedzi ze strony Banku Kanady (BoC) w odpowiedzi na ten konkretny raport. Jednak tak mocne dane gospodarcze, zwłaszcza w połączeniu z rosnącymi presjami cenowymi, z pewnością zostaną wzięte pod uwagę przy kolejnych decyzjach dotyczących polityki monetarnej. Mogą skłaniać BoC do bardziej jastrzębiego podejścia.

Reakcja rynków

Mimo tak dobrych danych, dolar kanadyjski (CAD) osłabił się, a indeks TSX (giełda w Toronto) spadł, częściowo z powodu obaw o rentowności obligacji i wzrost cen ropy. To osłabienie CAD, mimo silnego PMI, może wynikać z ogólnego umocnienia dolara amerykańskiego na globalnych rynkach, co przeważyło nad pozytywnymi lokalnymi wiadomościami.

Ivey PMI w Kanadzie (miesięcznie, od października 2025)

Źródło: Ivey Business School, Opracowanie własne

Komentarz

Kanada zaskakuje! Tak wysoki Ivey PMI to sygnał, że gospodarka jest w świetnej kondycji, rozwijając się w szerokim zakresie. Wzrost zatrudnienia i zapasów świadczy o optymizmie firm i rosnącym popycie. To wszystko jest super, ale… wskaźnik cen nadal rośnie. To jest ten problem, który trapi większość banków centralnych.

Krótkoterminowo, silne dane gospodarcze, takie jak ten PMI, powinny wspierać dolara kanadyjskiego i akcje. Jednakże, jak widać po reakcji rynków, globalne czynniki, takie jak siła USD, mogą przeważyć. Utrzymujące się presje inflacyjne mogą skłonić Bank Kanady do utrzymania jastrzębiego stanowiska, co z kolei może podbijać rentowności obligacji i spowalniać wzrost w dłuższej perspektywie.

Długoterminowo, jeśli Kanada będzie w stanie utrzymać taką dynamikę wzrostu, a presje inflacyjne zaczną w końcu ustępować, to BoC będzie miał więcej swobody. Na razie jednak, z rosnącymi cenami, Bank Kanady ma związane ręce i nie może myśleć o szybkich cięciach stóp. Będzie musiał być ostrożny i bacznie obserwować inflację.

Nadwyżka handlowa Niemiec spadła w marcu do 14,3 mld EUR

Co się wydarzyło

Niemiecka nadwyżka handlowa skurczyła się w marcu 2026 roku do 14,3 mld EUR, z zrewidowanych w dół 19,6 mld EUR w lutym. To było poniżej rynkowych oczekiwań (18,4 mld EUR) i stanowi najmniejszą nadwyżkę od listopada. Eksporty, choć niespodziewanie wzrosły o 0,5% miesiąc do miesiąca (do prawie 3,5-letniego maksimum 135,8 mld EUR), to jednak znacznie wolniej niż w lutym. Eksporty do krajów UE wzrosły o 3,4%, ale do krajów trzecich spadły o 3,3%. Tymczasem importy wystrzeliły o 5,1% miesiąc do miesiąca (do 121,5 mld EUR), osiągając najwyższy poziom od listopada 2022 roku, znacznie przewyższając oczekiwania. Wzrost importów napędzały zakupy zarówno od partnerów z UE (+3,0%), jak i spoza UE (+7,4%).

Reakcja polityczna

Bez znaczących wypowiedzi politycznych. Dane te są jednak istotne dla oceny kondycji największej gospodarki strefy euro, co ma wpływ na ogólną politykę EBC.

Reakcja rynków

W związku z tymi danymi, niemiecki indeks DAX zakończył dzień na minusie, a rentowności niemieckich obligacji (Bundów) osiągnęły 15-letnie maksima z powodu rosnących obaw inflacyjnych. Spadek nadwyżki handlowej jest postrzegany negatywnie, bo pokazuje, że choć import rośnie (co może świadczyć o ożywieniu wewnętrznym), to eksport, który jest motorem niemieckiej gospodarki, spowalnia.

Nadwyżka handlowa Niemiec (Mld EUR, miesięcznie, od października 2025)

Źródło: Federal Statistical Office, Opracowanie własne

Komentarz

Niemcy, jako „fabryka Europy”, zawsze były silne eksportem. Spadek nadwyżki handlowej, zwłaszcza przy rosnących importach, to taki sygnał „mieszany”. Z jednej strony, wzrost importu, zwłaszcza dóbr kapitałowych i surowców, może świadczyć o ożywieniu wewnętrznym i przygotowaniach do zwiększenia produkcji. To jest pozytywne. Ale z drugiej strony, spowolnienie eksportu, szczególnie do krajów trzecich, pokazuje, że globalny popyt może słabnąć, a Niemcy zaczynają odczuwać skutki spowolnienia w innych regionach.

Krótkoterminowo, te dane mogą zwiększać presję na EBC, aby był bardziej elastyczny, ale rosnące rentowności obligacji i ogólne obawy inflacyjne (jak widać po Bundach) sugerują, że rynek nadal oczekuje twardego stanowiska banku centralnego. Spadek nadwyżki handlowej może negatywnie wpływać na euro, bo wskazuje na pewne osłabienie fundamentów gospodarczych.

Długoterminowo, Niemcy będą musiały znaleźć sposób na ponowne rozpędzenie eksportu, jednocześnie radząc sobie z wyższymi kosztami importu (zwłaszcza energii). To będzie wyzwanie, które może wpłynąć na ich pozycję w strefie euro i globalnej gospodarce.

Niemiecki eksport pod presją, nadwyżka handlowa topnieje.

Amerykańska gospodarka stworzyła 115 tys. miejsc pracy w kwietniu

Co się wydarzyło

Amerykańska gospodarka w kwietniu 2026 roku stworzyła 115 tysięcy nowych miejsc pracy. To po zrewidowanym w górę wzroście o 185 tysięcy w marcu i znacznie powyżej rynkowych prognoz, które wynosiły zaledwie 62 tysiące. Przyrosty zatrudnienia odnotowano głównie w opiece zdrowotnej (+37 tys.), transporcie i magazynowaniu (+30 tys.) oraz handlu detalicznym (+22 tys.). Z drugiej strony, zatrudnienie nadal spadało w sektorze rządowym (-9 tys.), informacyjnym (-13 tys.) i produkcyjnym (-2 tys.). Mimo że liczba ta wskazuje na umiarkowanie w zatrudnieniu, to jednak jest to pierwszy raz od prawie roku, kiedy mamy dwa miesiące z rzędu wzrostu zatrudnienia, co potwierdza stopniowe ochładzanie się rynku pracy, który jednak pozostaje dość odporny.

Reakcja polityczna

Brak bezpośrednich wypowiedzi. Te dane są jednak jednymi z najważniejszych dla Rezerwy Federalnej. Liczba 115 tys. nowych miejsc pracy jest niższa niż średnia z ostatnich lat, co jest sygnałem, że rynek pracy się ochładza. Jednakże, fakt, że jest to powyżej oczekiwań, pokazuje, że ochłodzenie jest stopniowe, a nie gwałtowne, co daje Fedowi więcej swobody.

Reakcja rynków

W kontekście tego raportu, dolar był na dobrej drodze do silnego tygodniowego umocnienia, a amerykańskie kontrakty terminowe na akcje lekko spadały w wyniku realizacji zysków. Dane NFP, które były lepsze od oczekiwań, ale jednocześnie niższe niż w poprzednim miesiącu, mogły zostać odebrane jako argument za tym, że Fed nie będzie się spieszył z obniżkami stóp, co wzmacniało dolara.

Zmiana zatrudnienia w sektorze pozarolniczym w USA (NFP, w tysiącach, od października 2025)

Źródło: U.S. Bureau of Labor Statistics, Opracowanie własne

Komentarz

No i masz, rynek pracy w USA to taka zagadka. Z jednej strony, 115 tys. to mniej niż w marcu, co potwierdza trend ochładzania. Z drugiej strony, to wciąż solidna liczba, znacznie lepsza od pesymistycznych prognoz. To pokazuje, że gospodarka USA jest jak stary diesel – trudno go rozpędzić, ale też trudno zatrzymać.

Krótkoterminowo, te dane są interpretowane jako sygnał, że Fed nie ma powodu do paniki i może kontynuować politykę "wyższych stóp na dłużej". To oczywiście wspiera dolara. Rynek akcji może reagować mieszanie – z jednej strony silna gospodarka to dobrze, z drugiej – droższy pieniądz to hamulec.

Długoterminowo, jeśli trend stopniowego ochładzania się rynku pracy utrzyma się bez gwałtownego wzrostu bezrobocia, Fed będzie miał idealny scenariusz do rozpoczęcia cięć stóp procentowych, gdy inflacja będzie już pod kontrolą. Na razie jednak, to takie "optymalne spowolnienie", które pozwala Fedowi zachować ostrożność.

Stopa bezrobocia w USA utrzymana na poziomie 4,3% w kwietniu

Co się wydarzyło

Stopa bezrobocia w Stanach Zjednoczonych w kwietniu 2026 roku utrzymała się na poziomie 4,3%, zgodnie z oczekiwaniami rynku. Jednakże, liczba bezrobotnych wzrosła o 134 tysiące do 7,37 miliona, a całkowite zatrudnienie spadło o 226 tysięcy do 162,62 miliona. Siła robocza skurczyła się o 92 tysiące, co spowodowało spadek stopy partycypacji o 0,1 punktu procentowego do 61,8% – najniższego poziomu od października 2021 roku. Stopa zatrudnienia również spadła do 59,1%, co jest najniższym wynikiem od ponad czterech lat. Co więcej, szersza stopa bezrobocia U-6 (która obejmuje osoby zniechęcone i niedostatecznie zatrudnione) wzrosła do 8,2% z 8,0%.

Reakcja polityczna

Brak znaczących wypowiedzi politycznych, ale Rezerwa Federalna z pewnością bacznie analizuje te szczegółowe dane. Mimo stabilnej głównej stopy bezrobocia, pogarszające się wskaźniki podrzędne (wzrost liczby bezrobotnych, spadek zatrudnienia, niższa stopa partycypacji) są sygnałem, że rynek pracy faktycznie się ochładza, co może być postrzegane jako pozytywny krok w walce z inflacją.

Reakcja rynków

W kontekście tych danych dolar amerykański osiągnął prawie miesięczne maksimum, a rentowności obligacji skarbowych wzrosły z powodu obaw inflacyjnych. Amerykańskie akcje natomiast wycofały się z rekordowych poziomów. Mimo że główna stopa bezrobocia była zgodna z oczekiwaniami, inne, bardziej szczegółowe wskaźniki pokazujące pogorszenie na rynku pracy, mogły być interpretowane jako sprzyjające "jastrzębiemu" podejściu Fed (czyli utrzymaniu stóp).

Stopa bezrobocia w USA (miesięcznie, od października 2025)

Źródło: U.S. Bureau of Labor Statistics, Opracowanie własne

Komentarz

No i tu jest pies pogrzebany, wiesz? Główna stopa bezrobocia niby bez zmian, ale jak zagłębisz się w szczegóły, to obraz nie jest już taki różowy. Wzrost liczby bezrobotnych, spadek zatrudnienia i stopy partycypacji – to są mocne sygnały, że rynek pracy faktycznie traci impet. Coraz mniej ludzi chce szukać pracy, a coraz więcej ją traci. A ta szersza stopa U-6, która uwzględnia tych bardziej "ukrytych" bezrobotnych, też rośnie. To wszystko wskazuje na to, że rynek pracy w USA zaczyna się przegrzewać.

Krótkoterminowo, te dane dają Fedowi argumenty do bycia bardziej "gołębim" (czyli cięcia stóp), ale jednocześnie rosnące obawy inflacyjne (jak widać po rentownościach obligacji) mogą go powstrzymywać. Dolar, mimo tych sygnałów osłabienia rynku pracy, utrzymuje się mocno, co sugeruje, że inwestorzy wciąż widzą USA jako bezpieczną przystań.

Długoterminowo, jeśli te "mniej widoczne" wskaźniki rynku pracy będą się pogarszać, a inflacja w końcu ustąpi, Fed będzie miał silne podstawy do obniżenia stóp procentowych. Na razie to takie "powolne gotowanie żaby" – rynek pracy się ochładza, ale na tyle stopniowo, by nie wywołać paniki. To jest scenariusz, który Fed by chyba najbardziej chciał osiągnąć.

Czego pilnować w nadchodzącym okresie

Kolejny tydzień to zawsze nowe emocje na rynkach, a w obecnej sytuacji niepewności i mieszanych sygnałów, warto trzymać rękę na pulsie. Oto, co będziemy bacznie obserwować:

  • Inflacja w USA (CPI/PPI): To zawsze numer jeden dla Fed. Jakiekolwiek sygnały spowolnienia inflacji mogą przyspieszyć oczekiwania na obniżki stóp.
  • Decyzje banków centralnych: W przyszłym tygodniu nie ma posiedzeń Fed czy EBC, ale warto słuchać wypowiedzi ich członków. Każde słowo ma znaczenie.
  • Wskaźniki PMI/ISM z Europy i USA: Dalej będziemy szukać sygnałów, czy gospodarki zwalniają, czy jednak trzymają się mocno. Szczególnie ważne będą dane o nowych zamówieniach.
  • Sytuacja geopolityczna na Bliskim Wschodzie: Napięcia w regionie bezpośrednio przekładają się na ceny ropy i ogólny sentyment do ryzyka. Wszelkie eskalacje lub deeskalacje będą miały ogromny wpływ.
  • Rynek pracy w USA (kolejne dane JOLTS, cotygodniowe wnioski o zasiłek): Ciąg dalszy ochładzania się rynku pracy, ale bez gwałtownych ruchów, to scenariusz idealny dla Fed. Będziemy patrzeć na każdy detal.
  • Wyniki spółek: Sezon wynikowy trwa. Wyniki dużych firm mogą dać nam wgląd w faktyczną kondycję gospodarki i perspektywy na przyszłość.

Subskrybuj
Powiadom o
guest

0 Komentarze
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów
Przewijanie do góry